سلام

خیلی خیلی ممنون از نظراتون اما فک کنم باید حرف الهه خانوم رو گوش کنم!

با اجازه دوستان آشنا و ناآشنام می خوام خداحافظی کنم.

ناراحت نباشید بهتون سر می زنم اما ازین به بعد به عنوان یک خواننده ی وبلاگ

 نه یک خواننده و نویسنده!

آرزوی موفقیت برای همتون می کنم ایشالا که هر جا هستین خوش و خرم و سلامت

 زیر سایه ی پدرو مادرتون عمر با برکتی داشته باشید.

اگه تو این مدت چیزی از من شنیدین که باعث رنجش هر کدومتون شده به بزرگی

 خودتون ببخشید و حلال کنید.

اگه یه موقع یه مقدار سرکار رفته بودین اونم به حساب شوخی بچگونه بذارید و ازش

بگذرید.

شاید خیلیاتونو نمی شناختم و ندیدم اما با نوشته هاتون دل منو آروم می کردین و چیزای

 زیادی بهم یاد دادین.

به امید دیدار دوباره به امید روزی دوباره به امید عمری دوباره و شاید وبلاگی دوباره...

                                                                                                                خدانگهدار

.....................................

... کاغذ مچاله ...

... نطقم کور شد!!!...

از همتون عذر می خوام سرم خیلی شلوغه و نمی رسم آپ کنم

به بزرگیه خودتون ببخشید.سعی می کنم زودتر برگردم با مطالب خوب.

..........

... کاغذ مچاله ...

... پرده ی پندار می باید درید      توبه ی تذویر می باید شکست

    عزم آن دارم که دستی برزنم    چند خواهم بود آخر پای بست...

     در نوجوانی چقدر تنهایی ام را در اتاقک رویای سبزم حبس نمودم تا لمس کنم طراوت آینده را.

حالا.....اما چرا به نرمیٍ گذشته نیست!؟...

آیا می توان باور کرد حضور سبز خدایی دیگر حاصل نخواهد شد؟

کجاست آن آرامش بی تکرار!؟ کجاست آن آسایش بی چیز!؟...

...............................................

... کاغذ مچاله ...

... به انتظار تو تمام فصلها را خواهم گریست تا با تو در فصل دوستی جشن پیروزی برپا کنم...